“အေရျပားေပၚမွာ အေရဖုေလးေတြ ထြက္လာတယ္ေပါ့ေနာ္။ တျပင္လံုး ျဖစ္တာလည္း မ်ားတယ္။ အဓိက ျဖစ္တာက ခ်ိဳင့္ၾကားမွာေကာ၊ ေပါင္ၾကားမွာေကာ၊ ေနာက္ ခ်က္နားမွာေကာ၊ ဒါက ပထမအရင္ဆံုး ျဖစ္တယ္ အဲဒါေတြက၊ ၿပီးမွ တျခားဟာဆုိ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔  လက္ၾကားမွာေတြေကာ၊ လက္သည္း လက္ဖ၀ါးၾကားမွာေတြေကာ ျဖစ္တယ္” ဟု ပမ္းဆမ္းမွ ေဒသခံတဦးက ဆုိသည္။

အေရးျပားေရာဂါ ျဖစ္ပြားေနသည့္ ကရင္နီျပည္ အလယ္ပိုင္း ေဒသရိွ လူတဦး (ဓါတ္ပုံ-KSWDC)

အေရျပား ေရာဂါသည္ မုိးဦးပိုင္း လယ္မထြန္ခင္ႏွင့္ ၀ါးျမစ္ေပၚခ်ိန္တြင္ အျဖစ္မ်ားၿပီး ထုိအခ်ိန္မွ စ၍ အေယာက္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ကူးစက္ျပန္႔ပြားေနသည္ဟု သိရသည္။

၎က ဆက္လက္ၿပီး “တအိမ္မွာ တေယာက္ ျဖစ္ၿပီဆုိ အကုန္လံုး ျဖစ္တယ္။ ဒါမဲ့ တခါတေလ တအိမ္တည္းေတာင္မွ တေယာက္တည္း က်န္တယ္ မျဖစ္ဘူး။ ေသြးတူရင္ အကုန္လံုးကူးတယ္။ ေသြးမတူဘူးဆုိရင္ မကူးဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။”

ယားနာေရာဂါသည္ ကယားျပည္နယ္ရွိ ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားတြင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရွားေတာဂြင္၊ ဖရူဆုိႏွင့္ ဒီးေမာ့ဆုိၿမိဳ႕နယ္၌လည္း ပံုမွန္ အျဖစ္မ်ားၾကသည္ဟု သိရသည္။

“ယားနာ ေရာဂါတခုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အသက္အႏၱာရာယ္ မရွိဘူးလုိ႔ ေျပာေပမဲ့ ကုသရတာ တအားခက္တယ္။ အဓိကကေတာ့ တကုိယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ လုိမယ္။ ေရလံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွိႏုိင္ဖုိ႔ လုိမယ္။ ေနာက္အ၀တ္အစားေတြ၊ ေစာင္ေတြက အစေပါ့ေနာ္။ ဒီအသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွိဖုိ႔ လုိတယ္။ တကယ္လုိ႔ မိသားစု တခုမွာ တေယာက္ေလာက္ ျဖစ္ၿပီဆုိရင္ တျခားတေယာက္ကို ကူးစက္ဖုိ႔က လြယ္လြယ္ေလးပဲ။ ေစာင္ေတြေပၚမွာ ေရာဂါပိုးေတြက အသက္ရွင္ႏုိင္တယ္။ အ၀တ္အစားေပၚမွာ ရွိႏုိင္တယ္။ ေနရာတကာမွာ သူ အသက္ရွင္ေနေတာ့ ကူးစက္ရတာ တအားလြယ္တယ္” ဟု ကရင္နီ နယ္လွည့္ က်န္းမာေရး အဖြဲ႔မွ တာ၀န္ခံ ခူဒယ္နီယာယ္က ေျပာပါသည္။

ယားနာေရာဂါ တဦးႏွင့္တဦး လွ်င္ျမန္စြာ ကူးစက္ႏုိင္ေစၿပီး အ၀တ္အစားမ်ားႏွင့္ ေစာင္မ်ားကို ေရေႏြးမ်ားႏွင့္ စိမ္ၿပီး ေလွ်ာ္ဖြတ္မွသာလွ်င္ ပိုးေသမည္ဟု ဆုိသည္။